Forsíða

Húsavík er fjölmennasti byggðarkjarninn í Norðurþingi, en þar búa rúmlega 2.200 manns.  Byggðin stendur við austanverðan Skjálfanda og eru aðalatvinnuvegir; sjósókn, fiskverkun, ýmis opinber þjónusta, margskonar þjónustuiðnaður, landbúnaður og þjónusta við ferðamenn. 

Hvalaskoðunarferðir frá Húsavík eru löngu þekktar hérlendis sem og víðast annars staðar í heiminum og kemur fjöldi íslenskra og erlendra ferðamanna til Húsavíkur gagngert til að skoða hvali. Vinsældir þessara skoðunarferða hefur orðið til þess, að bærinn er nú kallaður: „Hvalahöfuðborg heimsins”.

Stutt er í eina af þekktustu laxveiðiám landsins, Laxá í Aðaldal, en einnig býðst veiði í vötnum og öðrum ám í nágrenninu. Fjölmargir áhugaverðir staðir eru í nágrenni Húsavíkur og má t.d. nefna Tjörnes, þar finna má skeljar í berglögum vel fyrir ofan sjávarmál. Skammt er til Mývatns, Kelduhverfis, Jökulsárgljúfra og annnarra áhugaverðra staða frá Húsavík.

Þorpið Kópasker stendur á vesturströnd Melrakkasléttu og er eini þéttbýliskjarninn í Öxarfirði.  Þorpið fór að byggjast eftir 1910 og byggir tilvist sína að mestu leiti á þjónustu við landbúnaðinn í nágrannsveitunum. Íbúar þar eru um 120 talsins.

Þorpið Kópasker sækir nafn sitt til skers er fyrrum gekk út í sjóinn og núverandi hafnargarður stendur á.  Fyrsta íbúðarhúsið á Kópaskeri, Bakka, reisti Árni Ingimundarson frá Brekku árið 1912. Húsið brann um áramótin 1988-1989, en þar má sjá minningarskjöld um húsið. Bakkafjölskyldan var stór og setti svip sinn á þorpið.

Raufarhöfn er sjávarþorp sem stendur á austurströnd Melrakkasléttu og er það nyrsti byggðarkjarni landsins.  Aðalatvinnuvegur þorpsins er sjávarútvegur og er íbúafjöldinn um 200 manns.

Náttúruleg höfn Raufarhafnar er varin klettahöfða, Höfðanum er teygir sig austur í hafið, svo gott sem út í Íshafið sjálft. Framundan Höfðanum, stendur áberandi stakur klettahöfði; Hólminn og skilur sund þeirra á milli. Handan hafnarinnar er þessi mynd greinileg og eftir raufinni, sem aðskilur Höfðann og Hólmann, dregur jörðin og staðurinn nafn sitt.

Reykjahverfi er syðsti hluti sveitarfélagsins Norðurþing og liggur austan Hvammsheiðar og nær frá Skjálfanda suður að Kringluvatni. Það var áður sjálfstæður hreppur en sameinaðist Húsavík 2002 og tilheyrir nú Norðurþingi. Svonefndur Kísilvegur liggur frá þjóðvegi 85 um Reykjahverfi, yfir Hólasand og upp í Mývatnssveit.

Reykjahverfi er kennt við jörðina Reyki en í landi hennar er að finna mikinn jarðhita. Þaðan er leitt vatn til hitaveitu á Húsavík. Á Hveravöllum er nú einhver mesta gróðurhúsarækt landsins, en þar hefur jarðhitinn verið nýttur til ylræktar allt frá 1904. 

Húsavík er fjölmennasti byggðarkjarninn í Norðurþingi, en þar búa rúmlega 2.200 manns.  Byggðin stendur við austanverðan Skjálfanda og eru aðalatvinnuvegir; sjósókn, fiskverkun, ýmis opinber þjónusta, margskonar þjónustuiðnaður, landbúnaður og þjónusta við ferðamenn. 

Hvalaskoðunarferðir frá Húsavík eru löngu þekktar hérlendis sem og víðast annars staðar í heiminum og kemur fjöldi íslenskra og erlendra ferðamanna til Húsavíkur gagngert til að skoða hvali. Vinsældir þessara skoðunarferða hefur orðið til þess, að bærinn er nú kallaður: „Hvalahöfuðborg heimsins”.

Stutt er í eina af þekktustu laxveiðiám landsins, Laxá í Aðaldal, en einnig býðst veiði í vötnum og öðrum ám í nágrenninu. Fjölmargir áhugaverðir staðir eru í nágrenni Húsavíkur og má t.d. nefna Tjörnes, þar finna má skeljar í berglögum vel fyrir ofan sjávarmál. Skammt er til Mývatns, Kelduhverfis, Jökulsárgljúfra og annnarra áhugaverðra staða frá Húsavík.

Fjölskrúðugt fuglalíf er helsta einkenni í fánu Norðurþings. Ástæður þess er fjölbreytileg búsvæði fyrir fugla. Innan sveitarfélagsins eru afar lífrík votlendissvæði þar sem finna má fuglategundir sem eru fátíðar utan Þingeyjarsýslna. Þar má nefna fjölda andategunda sem verpir víða í Öxarfirði og við Víkingavatn í Kelduhverfi.  Laxá rennur að hluta til innan sveitarfélagsins en hún er skráð sem RAMSAR-svæði en það eru votlendissvæði sem eru talin hafa alþjóðlegt mikilvægi.

Þá er einnig að finna mikið af sjófuglum við ströndina og er Rauðinúpur mesta fuglabjargið en þar er m.a. að finna eitt af nokkrum súluvörpum landsins. Þar er einnig að finna svartfugla á við langvíu (Uria aalge), stuttnefju (Uria lomvia), álku (Alca torda) og teistu (Cepphus grylle).  Í Lundey á Skjálfanda og í Mánáreyjum eru stórar lundabyggðir og meðfram allri stönd Norðurþings er að finna mikinn fjölda máfa.

Gróðurfar í sveitarfélaginu er fjölbreytt enda spannar það stórt svæði. Almennt má segja að á  láglendi sé gras- og votlendi áberandi en síðan taki mólendi við. Eftir því sem ofar dregur verður mólendið rýrara og uppblásturssvæði verða áberandi.